Peqini shtrihet ne pjesen qendrore te Shqiperise. Rrethi i Peqinit është njëri nga 36-të rrethet e Shqipërisë. Rrethi i Peqinit ka 33,000 banorë (sipas 2004), një sipërfaqe prej 191 km2 dhe kryeqendër Peqinin.
PKlodiana-Biklinet-Peklin-Peqin Peqini eshte nje vendbanim i lashte ilir,ne bregun e djathte te Shkumbinit te poshtem.Gjetjet arkiologjike deshmojne per faktin se ai ka ekzistuar njeheresh me qytetet me te lashte te vendit tone .Pozicioni gjeografik,ia jepte atij nje mundesi te tille,duke qene i vendosur pergjate rruges se vjeter te KANDAVISE e me pas te asaj EGNATIA, i njohur me emrin KLODIANA. Ne burimet historike te vitit 1431 therritet me emrin BIKLINET dhe me pas PEKLIN.Gjate mesjetes se vone u zhvillua si qebder tregtaree zejtare E kaluara e lashte,sidomos ajo mesjetare,pasqyrohet ne momumente historike te qytetit,si kalaja dhe xhamija me kullen e sahatit.. Nga te gjtihe vizitoret e huaj Peqini dhe krahina e tij permendet per popullin e tij bujar e mirkprites,per shtepite e kopshte te bukura,kodrat e veshura me ullij e gjelberim si dhe fushen e gjere pjellore,qe lumi Shkumbin i pershkon fund e krye. Ne Peqin eshte parashikuar te kaloje rruga e ,Korridorit te tete; ,cka do ti sjelle kesaj zone mjaft favorizime ekonomike. Peqini i perket krahines se shqiperise se Mesme dhe si i tille folkloridhe veshjet jan tipike te kesaj krahine Perjashtim ben vetem zona e Darsise,ne te majte te lumit, ku vihen re ndikimet te krahinave jugore.Populli i Peqinit eshte pjesmarres aktiv ne te gjitha ngjarjet historike te vendit.Nga rradhet e tij kane dale patriotè e luftetare te shquar,intelektual e veprimtare te perkushtuar per ceshtje kombetare,ne fushat politike,akademike,kulturore e sportive.
Themelet e kalasë së Peqinit mendohet se i përkasin periudhës romake, në kohën e ndërtimit të rrugës "Egnatia" dhe më pas është rikonstruktuar edhe gjatë pushtimit turk. Muret e kalasë, që mban edhe emrin e vendbanimit ilir të Klaudianës kanë patur një lartësi prej rreth 12 metrash. Kalaja e "Klaudianës" është zgjeruar në shekullin e XIV-të nga turqit, të cilët ia dhanë më pas spahiut të kazasë, i cili ndërtoi një saraj dykatësh dhe një harem. Demir Pasha ka qenë i fundit që ka jetuar në kalanë e Peqinit.
Këtë fortesë e përmend në shënimet e tij edhe kronikani i shekullit të XVII-të, Çelebiu, i cili thotë: "...muret e kësaj kështjelle shkojnë rreth 12 metra të lartë. Brenda rri dizdari dhe ka 70 ushtarë. Ka 5 topa në këtë kështjellë dhe 10 shtëpi të vogla të mbuluara me tjegulla. Ka gjithashtu një xhami të vogël pa minare. Në të majtë të kështjellës ngjitur me një mur ka një namazgja..." Kalaja ka qenë e pajisur me llagëme (tunele) të nëndheshme që shërbenin si dalje disa kilometra larg qytetit, në kohë të vështira. Po ashtu, në muret e kalasë janë gjetur tuba prej balte, që sipas arkeologëve do të thotë se në kohë lufte furnizimi me ujë është bërë nga jashtë.